Gerçek Bizim Bildiğimiz!

Ömrü boyunca ikinci el eşya satan bir dükkân vitrinine bakar gibi bakıp kalmak hayatımıza…

Öğrendiğimden bu yana gerçeğin ne olduğunu kendi adıma bu kadar fırtınalı geçmemişti günler, bu kadar habersiz değildim yarından, yarınlardan…

Bir şeylerden haberdar olmak adına televizyon kanalları arasında dolaşmayı da bıraktım çok oldu. Birbirine benzeyen ekranlarda algılayan var mı bir şeyler bilmiyorum açıkçası…

Üşüyoruz ama kış ayının zor geçmesinden değil kesinlikle. Ağırlaşan yaşam şartları, birbirinden uzaklaşan, düşman belleyen grupların destursuzluğu, itilen hırpalanan kadınlarımız, gençlerimiz kahrediyor beni. Ortada çimen kalmadı ezecek bence ama filler halen keyf çatmakta!

Bir hesaplaşma değil artık gelinen günde yaşadıklarımız. Ortada dolaşan haberler ürperti verici. 1923’e ve kazanımlarına karşı bir savaş başlamış durumda. Ve çok merak ediyorum aslında Evet diyen, çığlık çığlığa heyecanlanan bu güruhun kendi şeyinin derdinde olduğunun farkında değil miyiz?

Hayatımızın en zor dönemlerini yaşadığımızdan kuşkusu olan var mı acaba?

Evet elinde kuran ile dolaşıp içinde ne yazdığını bilmeyen, ağzından çıkan cümlenin ardında duracak cümlelerden yoksun cehalet ile bile ifade edemeyeceğimiz bir toplum manzarası…

Hepimiz daha sağduyulu olmak zorundayız. Bu büyük oyunun yakılan ateşine odun olmayalım.

Belki zor olacak ama, umutlarımızla durduk şimdiye kadar ayakta! Bu gerçeği büyüterek devam edelim biz yine de hayata. Çekin perdeleri, güneş girsin içeri, açalım camları kapıları mavi bir gökyüzü, mavi bir deniz dolsun yüreklerimize… Daha güzel günlerin müreffeh bir ülke, insanlar mutlu, kardeşçe yaşamayı becerebiliyor, paylaşıyor tasayı da sevinci de… Umut edelim işte en azından bu bedava…

*

“Boya şu kararmış dünyayı/Masmavi bir deniz/Bir gökyüzü

Yemyeşil bahçeler/Umut dolu yarınlar/Tebessüm eden insanlar çiz”

2017-02-12 16:58:58